Skip to main content

Posts

நினைவுநாள்

1
செடிகள் யாவும்
கூச்சலிட்டிருந்தபோது
நீ வந்தாய்
பிரமையோ நிஜமோயென அனுமானிக்க முடியாதபடிக்கு
உன்னை என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை
இந்த இரவு காமத்தையும்
வரையப்பட்ட காமம்
மீண்டும் இரவையும் வரைகிறது
எதிலும் வண்ணமில்லை
வெளியை நிறைக்கிறது இருட்டு
மரணம் பிரிவா என்ன
கரையானால் அரிக்கப்பட்ட சின்னஞ்சிறிய சாக்கு
இந்நெடிய இன்மைக்கு பிறகு
உன்னிடம்
எது கூடியிருக்கிறதோ இல்லையோ
புதிர்த்தன்மை கூடியிருக்கிறது
பெய்கிற மழை எண்ணங்களை நனைக்கிறது
அதை எங்கு உலர்த்துவது
மண்டைக்குள் புழுங்கிய நாற்றமடிக்கிறது
இப்பொழுது தோன்றுகிறது
என் வெற்றுப் பீடிகைகள்
சகட்டுமேனிக்கு
உன்னை ஏமாற்றியிருக்கக்கூடும்


2
தனிமையின் நிவாரணியே
என் குற்றவுணர்ச்சியின் கிணறே
உதிரும் சிற்றிலையும்
ஞாபகப்படுத்திவிடுகிறது உன்னை
உடலுக்குள்ளிருக்கும் பூரான்கள்
துடிகொண்டு அலைகின்றன அங்கும் இங்கும்
மூளைக்கும் இதயத்திற்குமான பாலத்தில் கனரகவாகனங்கள்
கடந்தகாலத்தை ஏற்றிக்கொண்டு தாறுமாறாக திரிகின்றன
நடுக்கம் ஏன் துருப்பிடித்த ஏக்கத்துடன்
பேசிக்கொண்டிருக்கிறது இப்போது
சன்னதிகளில் காமம் ஏன் இப்படி கரைபுரண்டோடுகிறது
இந்த வாழ்க்கையே உனக்கான காணிக்கைதான்
இருப்பு இன்மை என்பதெல்லாம் கட்ட…
Recent posts

ஒரு வாஷிங் மிஷினின் கதை

இருபத்தியிரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு அவர்களால் ஒரு வாஷிங் மிஷின் வாங்கப்பட்டதது. அந்த வாஷிங் மிஷின் மாநிறத்தில்
மிக எளிதில் துருப்பிடிக்ககத்தக்காத அப்பொழுதே இருந்தது. அவர்கள் தங்களது எண்ணங்களை போன்ற அழுக்குத் துணிகளை துவைக்கப்போடுவார்கள். கூடவே வெளுப்பதற்காக அக்கறையின் வண்ணத்திலிருக்கும் சோப்பு பொடியையும் கொட்டுவார்கள். பின்பு ஊரோடு ஒத்துவாழுதலுக்கு சரிசமமான தண்ணீர் குழாயோடு இணைத்துவிடுவார்கள்
அப்புறம் அச்சம், எதிர்காலம் போன்ற பொத்தான்களை அழுத்தி இயக்கவைப்பார்கள்
அதுவும் எந்த கலகமும் செய்யாமல்
சலவை செய்துகொடுக்கும். இளமை, ஆசை, சுதந்திரம் எனும் அழுக்குத் தண்ணீர் வெளியேறுவதை கண்கூடாக கண்டு எவ்வளவு அழுக்காக இருந்திருக்கிறது பார் என்றும் சொல்லிக்கொள்வார்கள். இது எல்லாம் முன்பு. இப்பொழுது அந்த வாஷிங் மிஷினுக்கு வயது இருபத்தியிரண்டு. அது முன்புபோல இல்லை. பைத்தியம் பிடித்ததுபோல சப்தமிடுவதும் திடீர் திடீரென இயங்க மறுப்பதுமாக இருக்கிறது. மேலும் தண்ணீர் குழாயில் இணைக்கப்படுவதை விரும்பாததாகவும் அழுக்குத்தண்ணீரை வெளியேற்ற பிரியப்படாததாகவும் இருக்கிறது அதன் நடத்தை. ஆனால் அவர்கள் இன்னும் அந்த வாஷிங்…

உருமாற்றம்

அவ்வப்போது அப்பா
அட்டைப்பூச்சியாக உருமாறுவார்
அன்றைய தினங்களில்
கண்ணில்படும் யாவற்றிலும்
ஒட்டிக்கொள்வது அவர் வழக்கம்
அப்பொழுதெலாம் வழமைக்கு
திரும்புங்களென்று
அம்மா திரும்பத்திரும்ப சொல்லிப்பார்ப்பாள்
தகவலறிந்து என் சகோதரன்
அட்டைப்பூச்சிக்கான
தலையணையையும் போர்வையும்
துரித அஞ்சலில்
அனுப்பிவைப்பான்
இதுவரை சந்தோஷம் சஞ்சலம் என
எதன்யெதன் மீதெல்லாமோ
ஒட்டிக்கொண்டிருந்தார்
பொறுமையில்லாத நான் பொறுத்துக்கொண்டேன்
சகித்துக்கொண்டேன்
ஆனால் இன்று
இந்நாளின் மீது
ஒட்டிக்கொண்டிருப்பதை
சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை
உயர்ந்த குரலில்,
சற்று நகருங்கள்
நான் மறுநாளுக்கு செல்லவேண்டாமா
எனக்கேட்டேன்
பதிலுக்கு உன் இதயத்தில் ஒட்டிக்கொள்ளவாயென கேட்கிறார் அவர்

இன்னும் பிறக்காத மகளுக்கு -அரவிந்த் கிருஷ்ண மேஹ்ரோத்ரா

ஒருவேளை கவிதையெழுவதென்பது
உனை இருப்பிற்கு கொண்டுவருமெனில்,
நான் ஒன்றை இப்போதே எழுதுவேன்,
ஓர் உடலுக்கு தேவையானதைவிட
அதிகமான சருமத்தாலும் திசுக்களாலும்
கவிதை பத்திகளை நிரப்புவேன்,
வரிகளை பேச்சால் நிரப்புவேன்.
நான் உன் தாயினுடைய
ஒட்டக் கடிக்கப்பட்ட நகங்களையும் இளம்பழுப்பு நிற கண்களையும்
உனக்கு கொடுப்பேன்.
அவளுக்கவை இருந்ததாக நினைவு.
மஞ்சள் வயலொன்றில்
அவளை ஒரு ரயில் சாளரத்தினூடாக
ஒரேயொரு முறை பார்த்தேன்.
அவள் ஒரு வெளிர் நிற ஆடை
அணிந்திருந்தாள்.
குளிராகயிருந்தது.
நினைக்கிறேன் அவள்
ஏதோ சொல்ல விரும்பினாளென்று .



---
மேற்கண்ட கவிதை The Transfiguring Places தொகுப்பிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது

எஹூதா அமிக்ஹாய் கவிதைகள்- 2

1. வெடிகுண்டின் விட்டம்

வெடிகுண்டின் விட்டம் முப்பது சென்டி மீட்டர்
மேலும் அதன் தாக்க வீச்சின் விட்டம்
ஏறக்குறைய முப்பது மீட்டருடன்
நான்கு மரணங்களும் பதினோரு காயமடைந்தவர்களும்.
மேலும் இவற்றைச் சுற்றி
வலி மற்றும் காலத்தின் விரிந்த வட்டத்தினுள்
இரண்டு மருத்துவமனைகளும் ஒரு கல்லறைத்தோட்டமும்
சிதறிக்கிடக்கின்றன.
நூறு கிலோமீட்டருக்கும் மேலான தூரத்திலிருந்து வந்திருந்து
இந்நகரத்தில் புதைக்கப்பட்ட அந்த இளம்பெண்
இவ்வட்டத்தை கணிசமான அளவு விரிவடையச் செய்கிறாள்.
மேலும் கடலுக்கப்பாலிருக்கும் தேசத்தின் தூரக்கரையிலிருந்துபடி
அவளுடைய மரண துக்கத்தை அனுஷ்டிக்கும் அத்தனியன்
ஒட்டுமொத்த உலகத்தையும் இவ்வட்டத்தினுள் சேர்க்கிறான்.
மேலும் நான் குறிப்பிடக்கூட போவதில்லை
கடவுளின் அரியணையை எட்டியபின்
அதற்கு அப்பாலும்
முடிவோ அல்லது கடவுளோ அற்ற ஒரு வட்டத்தினை
உருவாக்கிக்கொண்டிருக்கும்
அநாதைகளின் ஊளைகளைப் பற்றி



2. பாடல்


ஒரு மனிதன் தன்னுடைய காதலால் கைவிடப்படும்போது,
அற்புதமான பொங்கூசிபாறைகளுக்காக
அவனுள் குகை போல
ஒரு காலியான உருண்டைவெளி விரிகிறது மெதுவாக.
வரலாற்றிலிருக்கும் வெற்றிடத்தைப்போல அது திறந்திருக்கிறது அர்த்தத்திற்காகவும் குறிக்…

நரம்பு மண்டலம் [குறுங்கதை]

மிகச்சிக்கலாக மடிக்கப்பட்ட காகிதமாக உள்ளே ஒரு அரசர் கிடக்கிறார். அவரது அரண்மனை அவரைவிட இன்னும் சிக்கலானது. அவ்வரண்மனைக்கு வெளியே ஒரு விளம்பரத்தட்டி தொங்குகிறது, அதில் புரியாத கையெழுத்தில் எழுதியிருக்கிறது “நான் ஒரு சிக்கல்”. அவ்வரண்மனைக்குள்ளிருந்து ஆணைகள் வருகின்றன. அவ்வாணைகளை நிறைவேற்ற பணியில் உள்ளனர் எம்மக்கள்தொகை கணக்கிலும் வராத பலகோடிபேர். அடிக்கடி காரணமின்றி பயத்தில் உறைவதே அவர்களின் சீருடையாக இருக்கிறது. அச்சீருடைக்காரர்களில் ஒருவர் இப்பிரபஞ்சத்தையே முட்டையெனப் பார்க்கிறார். இன்னொருவர் ஒரு மூக்கைத் தலையாகக் கொண்ட மனிதரைக் காட்டித்தருகிறார். மற்றொருவர் தனக்குள்ளேயும் வெளியேயும் இருந்து தன்னையே கொறித்துத் தின்பவரிடம் அறிமுகப்படுத்துகிறார். இப்படியாக அவர்களில் ஒவ்வொருவரும் ஓய்வு நேரங்களில் ஒவ்வொன்றைச் செய்கின்றனர். அரண்மனையைப் பனிக்கட்டிக்குள் உறையவைத்துவிட்டும் தன்னுடைய சீருடைக்காரர்களைத் திரட்டிக்கொண்டும் அரசர் சிலசமயம் யுத்தத்திற்கும் போவதுண்டு. யுத்தத்தில் அரசருடைய ராஜதந்திரங்கள் அலாதியானவை. தனக்குள்ளாகவே வீரர்களைச் சுருக்கிக்கொள்ளச்செய்வார். அதற்கென்று பிரத்யேகமான பொத்தான்கள…

சாலையை கடப்பது பற்றிய குறிப்புகள்

தார்ச்சாலையை கடக்க
இயலவில்லை
கால்மணி நேரமாக தலையில்
எச்சம் வழியும் சிலையென நிற்கிறேன்
நான் வீட்டிற்கு போகவேண்டாமா
சாலையில் வாகனங்கள் டைனோசர்கள் என
வந்துகொண்டும் போய்க்கொண்டும் இருக்கின்றன
0
என் கூட வந்தவர்கள்
மர்மமான முறையில்
சாலையின் அந்த பக்கத்தில்
நடந்துகொண்டிருந்தனர்
ஒன்றும் விளங்கவில்லை
சுற்றும்முற்றும் பார்த்தேன்
ஒரு சப்வே இருந்தது
அதன் படிக்கட்டுகளில் இறங்கி
வெளியே வந்தபோது
எல்லா அந்த பக்கத்திற்கும்
அந்த பக்கத்தில் நின்றுகொண்டிருந்தேன்
நான் போகவேண்டியது ஒரேயொரு அந்த பக்கத்திற்கு
0

நன்றி: பதாகை இணைய இதழ்